Tranen rolden over mijn wangen en een gevoel van ontroering overviel me

Door de plastic oortjes hoorde ik onze gids praten en wenste dat hij stil werd, want ik moest werkelijk stilletjes huilen terwijl ik de hoogte in keek.

Een ongelooflijke ruimte, vol bijzondere lichtval in zoveel schakeringen en die hoogte overweldigde me en overtrof mijn verwachtingen. 

“Alsof we een groots bos waren ingelopen, waar de zon door het bladerdak heen scheen”, hoorde ik de gids uitleg geven aan wat ik zou moeten zien. 

Gaudi wilde mensen het gevoel van verheven worden meegeven, wanneer ze hier binnenkomen.” Okay, dat is hem gelukt, dacht ik gelijk. 

Althans bij mij is het hem gelukt, toen ik daar zojuist de Sagrada Familia binnenliep. 

Oh, wat heb ik veel van de magische kunstwerken van Gaudi opgesnoven, compleet ervaren en bekeken in de stad Barcelona. 

Een super cadeau kreeg ik voor mijn vijftigste verjaardag! 

Antoni Gaudi zijn kunst en architectonische meesterwerken met eigen ogen bekijken, stond al jaren op mijn ‘bucketlist’ om te bewonderen. 

Een wereldveranderende kijk had deze man. Wat zou ik hem graag ontmoeten, als dat mogelijk was. 

Hij woonde met zijn vader op een heuvel midden in de natuur, met uitzicht op de stad en zijn meesterwerk: Sagrada Familia. De kerk waar hij voor zijn dood maar 1 van de in totaal 18 torens compleet heeft mogen aanschouwen. 

Inmiddels is de negende toren, met glazen ster, drie maanden terug afgekomen. De helft van alle torens die hij ontworpen heeft. 

Werkelijk adembenemend

De natuur was zijn grootste inspiratiebron. Hij bestudeerde hoe daar als natuurlijk gegeven iets ontvouwde of stevig groeide, om vervolgens toe te passen. 

Dat enorme bos aan pilaren, dat compleet anders van structuur is dan iedere kathedraal die we kennen, daarvoor deed hij onderzoek en maakte hij schaalmodellen. 

Alle ontwerpen zijn zowel functioneel als fantasierijk en uniek. 

Hij maakte duidelijke keuzes rond kleur en lichtgebruik. Zo waren de glas in lood ramen aan de kant waar de zon opkomt met koele tinten ingelegd en aan de kant van de zonsondergang met warme tinten. 

Het namiddaglicht stroomde binnen om veel warmte te tonen toen we rondliepen ten tijde van de rondleiding. 

Ik smolt zowat… 

 

Gevoelens zijn echt

Al had ik op papier of vanaf een scherm al veel gezien van deze kerk, toch deed het zelf zien iets geheel anders met me.

Ik herken hierin hoe nabestaanden reageren op het zien van de foto’s van de uitvaart.  

Wat ze me teruggeven is dat ze moesten huilen bij het terugzien van het afscheid, maar niet enkel om gemis. Ook om ontroering van hoe mooi de beelden zijn geworden. 

“Het blijft heel verdrietig om naar te kijken maar tegelijkertijd ook zeer mooi en waardevol om de beelden te hebben.”  

– Caroline

Soms krijg ik weken later opeens een bericht:

“Wil je laten weten dat het album al regelmatig met bewondering is bekeken. Nogmaals dank voor jouw vakwerk!”

– Rikie

 

Als een ware kunstenaar benader ik een afscheid met mijn camera

Ik wens de nabestaanden niet alleen een waardevolle herinnering te geven, ook wens ik ze een ware prettige kijkervaring te geven, iedere keer opnieuw. 

Dit zodat het

a) gemakkelijker wordt om te mogen delen met anderen,

b) om eer aan de overledene te tonen,

c) het herbeleven niet als nare of zware gebeurtenis te laten zijn,

en

d) om ze te blijven verrassen ook maanden of jaren later. 

Keuzes maken

De keuzes die ik maak tijdens het fotograferen gaan over meer dan cameratechniek. 

Ze gaan ook over plaatsing in beeld, over wat er wel of juist niet in beeld getoond wordt. Waar de scherpte ligt, of waar het licht opvalt. Welke contrasten er zijn, welke kleuren horen bij het verhaal. 

Zo vang ik soms ritme, of de dynamiek van een moment. Een andere keer let ik juist op de verstilling. 

De elementen van het weer of de omgeving doen mee in de sfeerbeleving. 

Zo is een fotografisch beeld altijd plat (tweedimensionaal) en toch kan ik de ene keer kiezen voor diepte door overlapping, of gebruik maken van een doorkijkje voor aandacht op een enkel punt. 

Het is nooit de camera die de foto maakt, maar de fotograaf die de camera vasthoudt.

[De foto’s hierboven zijn nota bene gewoon met mijn mobiel gemaakt]  

Daarom zal eenieder die op eenzelfde moment ergens aanwezig is een andere foto maken. 

Fotobespreken

Beelden bespreken maakt een belangrijk onderdeel uit van het herkennen van wanneer de ene foto nu beter is dan de andere. 

Of wat het is dat een foto boeiend maakt. 

Je kunt hier meekijken en luisteren naar een stukje beeldbespreking. 

De laatste die we hielden is interessant vanwege dat meerdere fotografen op eenzelfde locatie gewerkt hebben. 

Ze waren in oktober aanwezig bij het Congrestival; Nieuw Bakje Troost. 

Wil je de gehele beeldbespreking digitaal ontvangen? Klik dan hier. 

 

Fijne dag!

 

Boukje Canaan