Kan een persoonlijke reportage een uitvaartondernemer helpen?

Posted on 22 jan 2013 in Afscheidsfotografie | 6 comments

Kan een persoonlijke reportage een uitvaartondernemer helpen?

Sinds een poos ben ik gespecialiseerd in fotografie van uitvaarten. Niet iedereen kent dit fenomeen en niet iedereen ziet de voordelen er van in. De gemiddelde uitvaart heeft nog geen fotograaf rondlopen om een reportage te maken. Dat zal veranderen als mensen eenmaal gaan beseffen wat een extra aan voordelen het kan hebben voor erna.

Zelfs voordelen voor de uitvaartondernemers…

Boukje Canaan-6607

 

 

De albums die ik maak worden  goed bekeken met familie en vrienden van de nabestaanden. De uitvaartondernemers zijn ook in beeld gebracht en telkens wordt weer duidelijk voor hen dat zij zo’n grote steun en hulp waren tijdens de eerste dagen na het sterven. Uiteraard krijgen zij dankbetuigingen in overvloed. Maar besef je wel dat telkens als het boek bekeken wordt, ook de verzorging van de uitvaart besproken zal worden. Ik zal je illustreren wat ik laatst meemaakte:

Tweede druk van fotoalbum

Ik kreeg begin dit jaar ( jan. 2013) opeens twee aanvragen voor een tweede druk. “Huh, dacht ik, een tweede exemplaar?” Ja, ze willen graag één album houden voor ‘intensief gebruik’ en één om veilig te stellen in de kast. Het exemplaar wat ik had uitgeleverd begon nml. al gebruikssporen te vertonen, kreeg ik te horen.

Uitleg en reactie

Weduwe Marja W. vroeg ik hierover meer uitleg. Het schijnt zo te zijn dat ze zelfs meer bezoek krijgt nu mensen weten dat er iets ‘tastbaars’ is om samen over het verlies te komen praten. “Mensen vinden het minder ‘eng’ om nu op bezoek te komen. Ze bellen me zelfs specifiek met de vraag of ze ook het fotoboek van Hans zijn uitvaart mogen komen inzien. Mij helpt het om er zo steeds gemakkelijker over te praten en het is voor mij zo fijn om dan samen met hen herinneringen op te halen over Hans.”, aldus Marja.

Bewondering

Ik verwonder me over hoe snel Marja omschakelt om over positieve dingen (herinneringen ophalen van toen Hans nog leefde) te gaan praten, i.p.v. de periode van gemis nu. Het lijkt een brug te slaan. Om van de laatste akelige gebeurtenis, het overlijden, over te gaan naar mooie herinneringen.[singlepic id=76 w=320 h=240 float=none]

Opvallend

Maar ze zei nog iets opvallends: “En telkens de herinnering om te weten hoe Bob Vermeulen (uitvaartondernemer Monuta) onze kinderen gewoon bij de hand heeft gepakt en aan het werk heeft gezet die dagen, dat is zo geweldig. Hij heeft die periode voor de kinderen gemakkelijker gemaakt.”

Wens

Nou, ik hoop dat als mensen die net zo’n reportage hebben laten maken een album op deze manier mogen gebruiken, dat ze er net zoveel profijt van mogen hebben. Mensen die een fotoboek van de uitvaart bekijken en dit soort mooie dingen horen, zullen dit zeker onthouden voor als ze er zelf mee te maken krijgen…

Ik vind het zó geweldig om te horen over ervaringen van nabestaanden. Werkelijk, ik ben zo blij dat ik een helpende hand mag hebben in het vergemakkelijken van het verwerkingsproces van nabestaanden en het bespreekbaar maken van hun verlies!

Wat ik zo hoor is dat ik met mijn werk veel meer bereik dan dat ik ooit hoopte.

Jouw reactie

Maar, mag ik nu stellen dat mijn fotografie uitvaartondernemers ook helpt?

Graag verneem ik jouw reactie in het veld hieronder.

UPDATE: Ik heb Marja mogen interviewen een jaar na het overlijden van Hans. En nog altijd vertelt ze over hoe het album haar helpt met de verliesverwerking. Bekijk de video >>>hier

6 Comments

  1. He Boukje,

    Bijzonder dat je hier een blog over schrijft! Prachtig te lezen dat het de weduwe helpt! En eigenlijk nog veel meer! Uitvaartondernemers kunnen iets extra’s hiermee geven… Niet alleen de uitvaart regelen maar ook nog een stukje meerwaarde daarna. Als ik je blog zou lezen als uitvaartondernemer zou ik je direct bellen.
    Wat me het meest raakte is dat je zoveel meer biedt; ook een handvat om over de overledene te praten! Dit is de laatste herinnering die je kan vastleggen! Dank je wel voor je blog ik ga ‘m verspreiden in mijn netwerk.

    liefs Patries

  2. Hoi Boukje,
    Heel bijzonder dat je dit doet. Ik heb er inderdaad nog niet eerder van gehoord. Ik kan me goed voorstellen dat meerdere mensen zo’n fotoboek zouden willen hebben.
    Ik denk hierbij aan het overlijden van mijn zus in 2007. Ik heb toen foto’s gemaakt van haar en de kamer waarin ze lag opgebaard. Het was haar eigen kamer. Ik heb deze foto’s nog vaak bekeken. Ook mijn moeder vond het na de uitvaart fijn de foto’s te kunnen zien. Ik heb er een album van gemaakt.
    Dus ik zou zeggen ga zo door. Je vult echt wat in bij de nabestaanden.
    Hartelijke groet
    Angela

  3. Lieve Boukje,
    Toen ik voor het eerst over rouwfotografie hoorde, dacht ik “hè, rouwfotografie?”.
    Na hierover meer te hebben gehoord en gelezen is rouwfotografie voor mij iets waardevols geworden.
    Ik heb enkele jaren geleden vele begrafenissen en crematies in mijn directe omgeving meegemaakt, van zowel jonge als oudere mensen, in een hele korte tijd, deels onverwachts en deels na een slopende ziekte. Een hele heftige periode. Diverse personen om mij heen en ik zelf ook hebben het toen erg zwaar gehad om dit allemaal te kunnen verwerken. We hebben geprobeerd elkaar daarbij te ondersteunen. Erg moeilijk omdat we van het ene afscheid in het andere geslingerd werden. Door de vele emoties op dat moment is ons veel ontgaan. Ik vind het heel erg jammer dat we toen niets over rouwfotografie hebben gehoord. Met de informatie die ik nu heb, zouden we het graag gewild hebben. Het had ons zeker geholpen in de verwerking van al dit leed.

    Het zal je niet verbazen dat ik vind dat je hiermee geweldig werk doet.
    Tegen de uitvaartondernemers wil ik zeggen: rouwfotografie moet in het gesprek met de nabestaanden als mogelijkheid worden aanbevolen. De nabestaanden zullen niet alleen de fotograaf maar ook jullie daarvoor als uitvaartondernemer erg dankbaar zijn.
    Snel regelen dus!

  4. Hoi Boukje,

    Of het een uitvaartondernemer kan helpen, daar ben ik eigenlijk niet zo mee bezig.
    Ik denk wel dat je als uitvaartondernemer iets moois kan bieden als je het meeneemt in je gesprek. Ik merk alleen dat het nog niet algemeen geaccepteerd is door de mensen en als ik ze vertel dat het kan, ze toch terughoudend reageren. Ik was gisteren bij een nabestaande voor nazorg gesprek en mevrouw vertelde toen dat ze spijt had dat er in het crematorium geen foto’s waren genomen. Ik weet nog goed dat ik het met deze mevrouw erover heb gehad, omdat ik het echt vond passen bij het gezin. Heel jammer dat ze er toch niet voor gekozen hebben. Weer een aandachtspuntje voor mij, want ik kon er nu niets meer aan veranderen.

    Ik ben nog steeds heel enthousiast over de mogelijkheid van een fotograaf en zal het aanblijven bieden.

    Groetjes Marjan

    • Hoi Marjan, ik heb je gebeld om te vragen waarom deze vrouw nu spijt had. Je zei dat deze vrouw mensen tegen kwam die de dienst zo mooi hadden gevonden en het fijn vonden dat ze achter haar hadden gezeten. Toen besefte de vrouw dat ze het eigenlijk heel erg vond, maar niet kon beamen dat ze wist wie er uberhaubt waren geweest en al helemaal niet wie er achter haar hebben gezeten. De uitvaart was aan haar voorbij gegaan. Zo jammer dit achteraf te moeten horen. Heel fijn om te horen Marjan, dat je de mogelijkheid blijft aanbieden. De uiteindelijke gevolgen van foto’s zijn veel verstrekkender dan de herinnering bewaren.
      groet, Boukje

  5. Hoi Boukje,

    Je hebt een mooi stuk geschreven.

    Ik bracht o.a. mijn eigen uitvaartreportages onder de aandacht op de Frieslan’ uitvaartbeurs in Burgum afgelopen zaterdag. Tot mijn grote verrassing was er en heel veel publiek, maar vooral veel interesse in de uitvaartfotografie. Ik had het eerlijk gezegd niet verwacht, maar als collega in Drenthe hoop ik dat er uiteindelijk een omslag zal komen in dit gedachtegoed. Ik denk dat we nog wat geduld moeten hebben.