Boekaanbevelingen + recensies

Het leven moet je vieren

Posted in Afscheidsfotografie, Boekaanbevelingen + recensies, Ondernemer, expert, leider, Persoonlijk afscheid, Tips & informatie | 0 comments

Het leven moet je vieren

Rikie, mijn moeder hield van feestjes. Ze hield van organiseren en mensen bijeen brengen. Het leven kon haar zoveel bieden vond ze. Geen idee was gek genoeg. Het leven moet je vieren was haar motto.

Het liefst woonde ze met vele mensen samen. Ze bedacht op een gegeven moment dat het geweldig zou zijn om op een kasteel te wonen.

Zo zijn we gaan kijken bij een kasteel en landgoed in Belgie toen ik 17 jaar oud was. Genoelselderen.

Ze zouden daar gaan wonen met nog een aantal vrienden die het ook zagen zitten. Eén gezin zou dan gaan wonen in het huis bij de Orangerie, twee gezinnen in het kasteel zelf en zo waren er vast nog meer plannen.

Er was een enorme wijnkelder en wijngaard hoorde bij het landgoed. We hebben er een dag onze ogen uit gekeken.

Ik fantaseerde al over de bezoekjes met vrienden aan dit kasteel, want lang thuiswonen zou ik toch niet meer. Ik wilde in die tijd op mezelf gaan wonen. Maar het idee dat ons gezin daar zou settelen stond me zeer aan.

Het is uiteindelijk niet doorgegaan, ik geloof omdat een gezin afhaakte. En de koop moest samen gedragen worden. Tijd om een ander gezin te zoeken was er niet, er waren meer kopers.

Later ging mijn broer terug naar Landgoed Genoelselderen en zag dat het een waar wijnkasteel was geworden. Lange tijd schonk hij de overheerlijke wijnen op de conferentieboerderij Hof van Vijfeijken.

Ik heb van mijn moeder zeker geleerd altijd naar mogelijkheden te kijken. Niets is zomaar onmogelijk. Wie weet kan iets niet direct hoe jij denkt dat het zou moeten, of is het op dit moment nog niet mogelijk. Maar bekijk hoe iets wèl mogelijk gemaakt kan worden.

Buiten de lijntjes denken is niet wat je leert in de maatschappij.

Omdenken is niet geoefend. Mijn moeder kon dat als de beste. Ik besef steeds beter wat een hoop ik van mijn moeder heb kunnen leren.

Morgen komen we samen om haar sterfdag te markeren. Ze stierf op 3 juni 2009. Ja haar leven moeten we vieren.

We brengen een aantal van haar vrienden op de been, en allen brengen we wat eten mee voor de lunch. Daarna heb ik een ritueel bedacht om samen haar te eren met bloemen.

Ik verwacht dat mijn vader een stuk uit een boek zal voorlezen. Die traditie zit er bij hem in.

Geen kans laten we voorbij gaan om het leven te vieren, omdat we dat zeker zo geleerd hebben en het bij Rikie past.

Het leven is om te vieren.

Zo zijn mijn man en ik een terrasje gaan pikken gisteravond, nu het weer kan. Want gisteren vierde ik dat op 1 juni mijn boek gelanceerd werd.

En het zal geen toeval zijn, maar Aron kwamen we tegen en kwam bij ons zitten. Aron, die mijn rechterhand was tijdens de crowdfunding van mijn boek.

Het leven zit vol verrassingen. Dat mijn boek is uitgekomen was geen strak plan, want ik heb deadlines niet gehaald. Toch heb ik doorgezet tot het er kwam. Ik heb het mogelijk gemaakt. Met behulp van anderen.

Zonder Aron en de donateurs bijvoorbeeld had ik geen succesvolle crowdfunding kunnen hebben. De kosten voor een boek zijn gigantisch. Ik zal er nooit rijk van worden, want het is geen bestseller.

Het boek DAT FOTOGRAFEER JE TOCH NIET?! is een handboek voor de afscheidsfotograaf. Daarnaast zijn vele hoofdstukken ook interessant gebleken voor mensen in de rouwbranche of uitvaartbranche.

Speciaal om te vieren dat het boek er een jaar is kun je het 48 u lang kopen voor een speciale prijs: € 25 inclusief verzenden. (normaal € 35) Dit aanbod geldt enkel vandaag nog via deze link>>

Voor wie het nog niet gekocht heeft of aan iemand cadeau wil doen.

Hoe erop gereageerd wordt door lezers is werkelijk fantastisch. Zelfs gisteren nog:

Ton Klever

Ik heb met heel veel plezier, interesse en ook dankbaarheid je boek gelezen. Wat een compleet boek, met waardevolle foto’s en mooie beschreven ervaringen. Dit moet toch gaan bijdragen aan een emotioneel gezondere wereld. Dank daarvoor! 

Heb je het boek gelezen? Laat me weten wat jij eruit haalde, ik ben reuze benieuwd.

Stuur dit verhaal gerust door aan anderen. Lees je het juist omdat je doorverwezen werd? Het is mogelijk om mijn (bijna) dagelijkse mails te ontvangen en mis geen enkel aanbod dat ik doe. Geef je hier op>>

Fijne dag!!

Liefs, Boukje

Read More

Net zo’n dag

Posted in Boekaanbevelingen + recensies, Tips & informatie | 0 comments

Net zo’n dag
Onder een stralende hemel en met hoge temperatuur, zoals we vandaag (Pinksterdag, 1 juni 2020) ervaren, stonden in een halve kring in het gras stoelen klaar. De geluidsinstallatie van Harry Hobbelen was aangesloten en samen met Loren Canaan haar zangstem getest. 

Afscheidsfoto’s waren in passe partouts gestoken. Prachtige bloemen van Hartemeisjes stonden in o.a. flesjes aan haken in de grond om een pad te markeren ter versiering. Een zwarte doek over een bijzondere handgemaakte doodskist van Beerenberg in het midden. 

Gasten die arriveerden in zomerse kleding werden ontvangen bij Hof van Vijfeijken met een kop koffie. Ze groetten mij en konden me zien stralen in een lange donkerblauwe jurk. 

Er liep een journalist van Omroep Brabant die interviews voor televisie afnam en presentatrice Hella van der Wijst die zich klaarmaakte als gastspreker. 

1 juni 2019 was voor mij een grote dag.
Wie erbij aanwezig was kan het zich vast nog herinneren. 

Het is nu een jaar geleden dat mijn boek gelanceerd werd. 

Het boek met de titel: Dat fotografeer je toch niet?!
Er zijn foto’s gemaakt en er zijn wat videobeelden, die ik al maar niet monteerde tot een geheel. 

Er was namelijk ook wat anders aan de hand. Mijn man kon niet aanwezig zijn bij deze voor mij zo markerende dag. Al was alles prachtig, beter nog dan verwacht,  had ik alle geluk van de wereld en toch was ik ergens niet tevreden. 

Het besef groeide dat er iets geboren werd; een boek van mijn hand en een zeer belangrijk persoon in mijn leven was er niet bij. 

Dat heeft mij flink geraakt en het was mijn eigen schuld: ik had de boeklancering gepland op een moment waarvan ik wist dat hij er niet kon zijn. 

Ik zal je aanraden dat je dingen die je kunt plannen ook goed regelt. Bedenk vooraf hoe je iets wenst en maak het mogelijk. Achteraf kan je het niet meer over doen. 

Gelukkig zijn er de foto’s nog. 

Daarom heb ik vandaag de moed gepakt om deze compilatie te maken om met jou en met hem te delen. Om een indruk te geven van hoe mooi het was. 

Zo fijn dat er opnamen zijn. Dat ik de dag weer terug kan halen en herbeleven. 

Hella die het publiek er zo bij betrok, onze dochter Loren die zo mooi heeft gezongen. 

Trots laat ik je meekijken naar enkel de belangrijkste stukken en de foto’s die mijn collega-fotografen Brigitte en Renee maakten. 

Geluk zit in vele kleine dingen. Vooral in het tevreden zijn met wat je hebt. 

De dag was nog altijd fantastisch, ook al was mijn man er niet bij. Ik leerde er van, ik kon het erkennen en accepteren. 

Vier met mij het 1-jarig jubileum nadat het boek uitkwam.

Heb je het boek niet gelezen en wens je dit wel?
Alleen 24 uur lang bied ik het boek aan voor een speciale prijs. 

Betaal geen 32,50 maar 25 euro.  Inclusief verzenden! (normaal € 35)

Klik hier>

Indien je het al gelezen hebt, laat me weten wat je er vooral uit gehaald hebt.
Heb een super dag! 

Liefs, Boukje

Read More

Samenvatting boek afscheidsfotografie – nu gratis te downloaden!

Posted in Afscheidsfotografie, Boekaanbevelingen + recensies | 2 comments

Samenvatting  boek afscheidsfotografie – nu gratis te downloaden!

Klik hier om de samenvatting van het E-book Afscheidsfotografie te downloaden.

 

Lees je liever het hele boek? Bestellen kan hier>>

Read More

Boek wordt gelezen door niet-fotografen

Posted in Boekaanbevelingen + recensies | 1 comment

Boek wordt gelezen door niet-fotografen

Mijn boek DAT FOTOGRAFEER JE TOCH NIET is nu ruim een maand uit en het wordt wonderwel ontvangen.

Het wordt niet alleen gelezen door fotografen, maar ook door niet-fotografen.

Esther Ruël Engelman is bijvoorbeeld zo’n niet-fotograaf.

Esther is lerares op een lagere school en door haar eigen verliesverhaal als 6-jarig kind, heeft zij de missie om kinderen in hun verliesverhaal goed te begeleiden opgepakt. Haar onderneming heet: Mijn gouden Traan.

Esther las het boek en heeft een reactie hierover op haar Facebook pagina geplaatst:

Read More

Boeklancering 1 juni

Posted in Afscheidsfotografie, Boekaanbevelingen + recensies, Boukje in de media | 0 comments

Boeklancering 1 juni

Op de dag van afscheid, 1 juni 2019, lanceerde ik mijn boek DAT FOTOGRAFEER JE TOCH NIET?!

Het werd 27 graden deze dag.

Zo’n 50 belangstellenden waren getuige van deze happening.

Op het mooie Hof van Vijfeijken waar ik ben geboren en getogen werd men in de tuin ontvangen.

Hella van der Wijst

Hella van Wijst presenteerde en vertelde over onze ontmoeting in de stromende regen bij het graf van Rikie. Mijn moeder die nu precies 10 jaar geleden overleed.

Hella sprak over troost. Over hoe ik met mijn werk ongeveer hetzelfde doe; verhalen vangen die troost mogen bieden.

Read More

Hulp is altijd welkom

Posted in Afscheidsfotografie, Boekaanbevelingen + recensies, Goede doelen, Tips & informatie | 0 comments

Hulp is altijd welkom


Een bos lange tulpen ontving ik als extra dank na het geven van een workshop aan studenten van de Helicon (Groen en Bloem). Als gastdocent was ik aanwezig op de themadag rouw en vertelde ik over afscheidsfotografie. 
Ik liet de studenten zelf ook graag aan het woord om na te denken over welke foto’s nu belangrijk zouden zijn. Of wat er zeker op de foto moest staan – rouwboeketten natuurlijk.

Thuis heb ik de tulpen direct in een vaas gezet als dankbare herinnering aan de boeiende dag. Vanochtend zag ik dat de stelen wel heel lang waren geworden en flink krom waren. Vanwege dat de tulpenbloemen topzwaar waren geworden. Ze hingen met de koppen boven de tafel. Tja, tulpen groeien nog meters door, zo lijkt het wel.

Gelukkig stonden er ook bloesemtakken in de vaas. Ik kon de zware bloemen omhooghalen en ze tegen de takken aan laten leunen. Zodat ik ze niet hoefde kortwieken, wat een tijdrovend klusje kan zijn. De bloesemtakken waren nu de hulpjes geworden van de tulpen. Geen geintjes met onder de kop een speldenprik zetten (ooit gehoord dat het zou helpen), of 10 cm van de stelen afhalen. Gewoon simpel laten leunen. Eenvoudig en doeltreffend.

Mijn tip voortaan bij lange tulpen: neem er stevige takken bij. Het staat prachtig. Want vanmiddag toen ik weer thuiskwam waren de stelen weer bijna recht en stonden de tulpen nog verder open met de bloemblaadjes. 

Steun bieden

Laat ik afscheidsfotografie nou eens vergelijken met de takken. Iets wat steun biedt op een eenvoudige en doeltreffende manier. Afscheidsfoto’s helpen nabestaanden ook ‘omhoog’. In plaats van ze om te laten buigen en van ellende hun kopje te laten vallen, zorgen de foto’s ervoor dat ze om zich heen durven kijken. Dat ze durven aanschouwen wat er allemaal gebeurd is tijdens de dag van de uitvaart. 

Wanneer nabestaanden bekijken wat ik heb gezien, en dat is meer dan zij zelf hebben kunnen zien, dan zijn ze verbaasd en overdonderd. Ze vertellen me dat ze echt blij zijn met de foto’s. Blij omdat het veel mooier was dan in hun herinnering. Dat er ook gelachen werd, of dat er zoveel mooie bloemen waren, of dat er zoveel belangstelling was, of dat er zoveel gebeurd is buiten hen om waar ze geen idee van hadden, en noem maar op. Telkens weer als ze de foto’s bekijken ziet men weer iets anders wat de aandacht trekt.

Soms zijn er toevalligheden die opeens opvallen; er stonden bloemen in bloei op die dag, wat een van de lievelingsbloemen was van de overledene. Een lichtstraal van de zon door een raam precies op een spreker of de overledene. De zon die doorbreekt bij het graf. Ware kunstwerkjes en foto’s die raken.


Als fotograaf ben ik uit op deze bijzondere details en speciale momenten die fotografisch prachtig te vangen zijn. 

Blij en waardevol

Mensen waarderen de steun die ze kunnen hebben aan het terugkijken van de foto’s. Juist van een uitvaart.

  • Om soms even te kunnen huilen. 
  • Om kinderen antwoorden te geven op vragen. 
  • Om mensen die er niet bij aanwezig konden zijn inzicht te geven hoe het was. 
  • Om er dan tóch een keer over te praten. 
  • Om de liefde te mogen blijven voelen. 
  • Om nog veel meer redenen…

Steun bieden is belangrijk. Help mij èn het vak om deze vorm van fotografie verder uit te bouwen en bekend te maken. Doneer aan het boek: “DAT FOTOGRAFEER JE TOCH NIET?!”

Op een emotioneel gezondere wereld. 

Alvast hartelijk dank, 

Boukje

Read More